پای درس حضرت امیر(ع)

مردى كه از امیر مؤمنان حضرت علی (ع) خواست تا پندش دهد ، علی بی ابی طالب (ع) فرمودند :

* از آنان مباش كه بدون عمل صالح ، امید آخرت دارند و با آرزوهاى دور و دراز امید توبه در دل مى پرورانند.
* از آنان مباش كه در باره دنیا سخن زاهدانه مى گویند و در آن مشتاقانه مى كوشند. هر چه از دنیا به آنان عطا شود، سیر نگردند و اگر منع شوند، قانع نباشند.
* از آنان مباش كه نهى كنند، ولى نهى نپذیرند، فرمان دهند، اما فرمان نبرند.
* از آنان مباش كه نیكوكاران را دوست دارند، اما عمل نیك ایشان را انجام نمى دهند. و از بدكاران ناراحتند، ولى خود یكى از آنان هستند.
* از آنان مباش كه به خاطر كثرت گناهان از مرگ كراهت دارند.
* از آنان مباش كه هنگام بیمارى و گرفتارى از اعمال بد خود پشیمان مى شوند، ولى هنگام بهبودى و راحتى بى پروا به لهو و گناه روى مى آورند.
* از آنان مباش كه در راحتى مغرور و در گرفتارى ماءیوس هستند.
* از آنان مباش كه هنگام درد و مصیبت دست به دعا برمى دارند و هنگام آسایش و فراغت از خداوند رو مى گردانند.
* از آنان مباش كه اگر ثروتمند شوند گرد نكشى و فتنه بپا كنند، و اگر فقیر گردند ماءیوس و خوار شوند.
* از آنان مباش كه اگر كارى كنند، در آن كوتاهى ورزند، و اگر چیزى خواهند، در آن اصرار نمایند.
* از آنان مباش كه حوادث گذشته را براى عبرت دیگران باز گو مى كنند و خود عبرت نمى گیرند.
* از آنان مباش كه غنیمت را غرامت و غرامت را غنیمت دانند.
* از آنان مباش كه از مرگ مى ترسند، ولى به چاره جوئى بر نمى خیزند.
* از آنان مباش كه سهم خود تمام گیرند، ولى سهم دیگران ندهند.
* از آنان مباش كه همواره به سود خود و زیان دیگران حكم كنند و هیچگاه به سود دیگران و زیان خویش حكمى ندهند.

* از آنان مباش كه از مردم مى ترسد، نه در راه طاعت خدا و از خدا نمى ترسد در راه طاعت بنده ها.